Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ για την επέτειο της 25ης Μαρτίου


Η Επανάσταση του 1821 ήταν ένας κορυφαίος αγώνας για Ελευθερία, Ανεξαρτησία, πολιτικά δικαιώματα,  μια γνήσια, μαζική, δημοκρατική επανάσταση. Θεμελιωμένη στα ιδανικά του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, στις ανάγκες  και τους πόθους του λαού, υπήρξε ένα φωτεινό σημείο στο σκοτάδι της Ευρώπης της Παλινόρθωσης και της Ιεράς Συμμαχίας.
Η Επανάσταση του 1821 εξέπεμψε ένα πανευρωπαϊκό και οικουμενικό μήνυμα,  ενέπνευσε τους προοδευτικούς ανθρώπους της εποχής, όχι μόνο να ιδρύσουν φιλελληνικές κινήσεις,  αλλά και, πολλούς,   να έρθουν εδώ και να αγωνιστούν, για χάρη των αξιών που εξέφραζε.
Κανένας δεν περίμενε ότι μια επανάσταση στο νοτιοανατολικό άκρο της Μεσογείου και της Ευρώπης, εναντίον μιας αχανούς και πάνοπλης υπερδύναμης της εποχής, της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, θα επικρατούσε. Κι όμως, η Επανάσταση επιβίωσε και κέρδισε. Κι απέδειξε ότι κανένας δεσπότης δεν είναι αιώνιος, καμιά τυραννία δεν είναι ανίκητη.
Σήμερα, που η βαριά σκιά του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, της μισαλλοδοξίας απειλεί ξανά τα ιδανικά και τις αξίες που κινητοποίησαν τους Αγωνιστές του 1821, είναι πιο απαραίτητο από ποτέ  να θυμόμαστε το πανανθρώπινο μήνυμα του Ρήγα και τις δημοκρατικές προτροπές της Ελληνικής Νομαρχίας. Γιατί οι αγώνες για Ελευθερία, Δημοκρατία, Αλληλεγγύη, Αξιοπρέπεια δεν σταματούν ποτέ, δεν είναι μουσειακά εκθέματα, αλλά ιστορική αναγκαιότητα.

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

ΣΥΡΙΖΑ για Βατοπέδι: Δεν παραγράφονται οι πολιτικές ευθύνες της ΝΔ για το συγκεκριμένο σκάνδαλο

ΣΥΡΙΖΑ για Βατοπέδι: Δεν παραγράφονται οι πολιτικές ευθύνες της ΝΔ για το συγκεκριμένο σκάνδαλο | ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς:



Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου για την υπόθεση Βατοπεδίου
Η αθώωση από το δικαστήριο των κατηγορουμένων (μη πολιτικών προσώπων) για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας για την υπόθεση Βατοπεδίου δεν μπορεί να παραγράψει τις πολιτικές ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας για το συγκεκριμένο σκάνδαλο.
Υπενθυμίζουμε ότι η προσπάθεια αρπαγής και ανταλλαγής δημόσιας γης και περιουσίας με Ολυμπιακά ακίνητα, από την Μονή Βατοπεδίου δεν τελεσφόρησε, ακριβώς επειδή υπήρξε η αποκάλυψη και η σφοδρή αντίδραση της κοινωνίας και του τότε "Συνασπισμού", επιτρέποντας σήμερα στη δικαιοσύνη να μιλά για "γη και περιουσία" που παραμένει στην κατοχή του δημοσίου.

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Ποια Ελλάδα σε ποια Ευρώπη


                                           
Δημοσίευση: 19 Μαρτίου 2017 Η ΑΥΓΗ
Η Ευρώπη βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή στην Ιστορία της. Είναι αντιμέτωπη με μια κρίση κατεύθυνσης και προσανατολισμού. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η ευρωπαϊκή ενοποίηση κέρδισε ευρεία πολιτική στήριξη και ισχυρή κοινωνική νομιμοποίηση ως ένα σχέδιο χωρίς επιστροφή, ως εγγύηση ασφάλειας και ειρήνης, ως κοινωνικό μοντέλο διακριτό για την προοδευτικότητά του, ως υπόσχεση ευημερίας για όλους μέσα από στρατηγικές σύγκλισης και συνοχής.
Σήμερα, η κατάσταση αυτή έχει από πολλές απόψεις ανατραπεί. Το Brexit έδειξε ότι η ενοποίηση δεν είναι διαδικασία χωρίς επιστροφή. Η σύγκλιση έχει αλλάξει κατεύθυνση και πρόσημο, έγινε σύγκλιση «προς τα κάτω» και το κοινωνικό κράτος συρρικνώνεται. Στη συνείδηση πολλών πολιτών, η ευρωπαϊκή ενοποίηση ταυτίζεται πλέον με αέναη λιτότητα, μεταρρυθμίσεις που διευρύνουν τις ανισότητες, αδυναμία συλλογικής και αλληλέγγυας απάντησης σε νέες προκλήσεις - όπως το προσφυγικό.

Από τις “ταχύτητες” στην πολιτική

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Ευρώπη 60 ετών… Αρχή της παρακμής ή δεύτερη νεότητα;



Ευρώπη 60 ετών… Αρχή της παρακμής ή δεύτερη νεότητα;


Γράφει ο Κώστας Ζαχαριάδης*

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται ενώπιον μιας πολύ μεγάλης υπαρξιακής κρίσης, ίσως της κορυφαίας και πιο σύνθετης στην ιστορία της, ως αποτέλεσμα νεοφιλελεύθερων πολιτικών, που ενισχύθηκαν την τελευταία δεκαετία και σήμερα βλέπουμε καθαρότερα από ποτέ τις συνέπειες τους. Η οικονομική κρίση, η ύφεση και η κοινωνική ανασφάλεια, που εγκαταστάθηκε για τα καλά από το 2008 και μετά στην Ευρώπη, ροκανίζει τη μεγάλη μεσαία τάξη και δημιουργεί νέο πολιτικό, κοινωνικό και προφανώς εκλογικό περιβάλλον.
Η ΕΕ και οι θεσμοί της οφείλουν πρώτα και κύρια οι ίδιοι να αντιληφθούν ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση όχι μόνο δεν προχωράει, αλλά κινδυνεύει με μια μεγάλη ιστορική οπισθοδρόμηση. Σε αυτή την κρίσιμη καμπή, με τα υπαρξιακά διλήμματα για το μέλλον της Ευρώπης να κλονίζουν τους πολίτες της.
Γιατί ξεθωριάζει το ευρωπαϊκό όνειρο; Γιατί εξήντα χρόνια μετά την ιδρυτική πράξη της ΕΕ, την Συνθήκη της Ρώμης, εξακολουθεί να μην διαθέτει κάποια αιρετή ηγεσία την αποφασιστική αρμοδιότητα – να αποφασίσει και να δράσει. Η κρίση άλλαξε και αλλάζει την Ευρώπη. Στην οικονομία, στην κοινωνική της συγκρότηση, στις μετατοπίσεις πολιτικής ισχύος, στο εσωτερικό της. Και στη στρατηγική της στόχευση… Το Brexit, οι νέες ισορροπίες στις σχέσεις με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και άλλοι πολυάριθμοι παράγοντες φέρνουν την Ευρώπη μπροστά σε σταυροδρόμι στρατηγικών αποφάσεων.
Είναι όμως όλα τόσο μη εξηγήσιμα και μη αναμενόμενα;